Data: 7 grudnia 2024
Odwiedzone miejsce: Dom Kuncewiczów
Autorem projektu willi był Karol Siciński. Siciński był pasjonatem Kazimierza Dolnego w okresie dwudziestolecia międzywojennego, autorem wielu zrealizowanych tu projektów architektonicznych oraz osobą odpowiedzialną za wiele prac rewaloryzacyjnych po II wojnie światowej.
Willa, zbudowana z białego kamienia (opoki kazimierskiej) i drewna miała być domem letniskowym Kuncewiczów. Tę rolę pełniła tylko do września 1939 r. Okres II wojny światowej Kuncewiczowie spędzili na emigracji.
Kuncewiczowie powrócili do Polski dopiero na początku lat 60. XX w. Udało im się również odzyskać dom w Kazimierzu Dolnym. Mieszkali tu część roku, gromadząc wokół siebie wybitne osobistości (malarzy, pisarzy, dziennikarzy, polityków). Jesienie i zimy spędzali na podróżach, wynikających po części ze zobowiązań zawodowych pary. Po śmierci Jerzego Kuncewicza (w roku 1984), Maria zdecydowała, że nie opuści już Kazimierza. Obietnicy dotrzymała do śmierci – w roku 1989.
Zgodnie z ostatnią wolą pisarki, jej kazimierski dom przez lata jednoczył artystów i był swoistym ośrodkiem pracy twórczej. Stało się to dzięki Fundacji Kuncewiczów, utworzonej w roku 1992 przez syna Marii i Jerzego – Witolda Kuncewicza
W roku 2005 Sejmik Województwa Lubelskiego podjął uchwałę o wykupieniu całej nieruchomości i przekazaniu jej Muzeum Nadwiślańskiemu, jako placówce podległej Urzędowi Marszałkowskiemu. Witold Kuncewicz ofiarował nowemu użytkownikowi wyposażenie domu i znajdujące się ruchomości.
Obecnie działa tu oddział literacki Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym, poświęcony Kuncewiczom.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz